Komórkowa dystrybucja ekspresji genów enzymów degradujących insulinę. Porównanie z insuliną i receptorami insulinopodobnego czynnika wzrostu.

Enzym degradujący insulinę (IDE) hydrolizuje zarówno insulinę, jak i IGF i zaproponowano, że odgrywa rolę w terminacji sygnału po związaniu tych peptydów z ich receptorami. Hybrydyzację in situ zastosowano do zbadania dystrybucji komórkowej mRNA IDE i porównania go z ekspresją genu receptora insuliny (IR) i receptora IGF-I (IGFR) w seryjnych cienkich przekrojach z różnych tkanek na embrionalnych i dorosłych szczurach. MRNA IDE jest bardzo bogaty w nerki i wątrobę, tkanki, o których wiadomo, że odgrywają rolę w degradacji insuliny. MRNA IDE i ...

Wielokrotne zaburzenia odwodornienia acylo-koenzymu A, kwasowość glutarowa typu II i kwasowość etylomalonowo-adypinowa. Mitochondrialne utlenianie kwasów tłuszczowych, dehydrogenaza acylo-koenzymu A i aktywność flawoprotein przenoszących elektrony w

Wiele zaburzeń dehydrogenacji acylo-koenzymu A (CoA) (MAD) obejmuje ciężkie (S) i łagodne (M) warianty, kwasowość glutarową typu II (MAD: S) i kwasowość etylomalonowo-adypinową (MAD: M). Nienaruszony MAD: M mitochondria utleniał [1-14C] oktanian, [1-14C] palmityl-CoA i [1,5-14C] glutaran na poziomie 20-46% poziomów kontrolnych; MAD: S mitochondria utlenia te trzy substraty na poziomie 0,4-18% poziomów kontrolnych. W MAD: M mitochondria, aktywność dehydrogenazy acylo-CoA (ADH) była podobna do aktywności kontrolnej, podczas gdy aktywność MAD: S AD...

Bezpośrednie uwalnianie fragmentów parathormonu z funkcjonujących gruczołów przytarczyc in vitro.

W celu określenia pochodzenia krążących fragmentów przytarczyc hormonalnych, peptydy hormonalne uwalniane z bydlęcej tkanki przytarczycznej w fizjologicznie reagującym systemie in vitro "perifusion" analizowano za pomocą chromatografii żelowej i specyficznych dla regionu testów radioimmunologicznych. Po ekspozycji na niski poziom Ca ++ tkanka uwalnia duże ilości nienaruszonego hormonu (parathormonu 1-8), a także fragmenty końcowe na końcu aminowym i karboksylowym. Fragmenty hormonu zostały również uwolnione, gdy tkanka była eksponowana...

Brak glikoproteiny P m-1a u myszy wpływa na rozmieszczenie w tkankach i farmakokinetykę deksametazonu, digoksyny i cyklosporyny A.

Wcześniej wykazaliśmy, że brak mysiej mdr1a (zwanej także mdr3) P-glikoproteiną u myszy "knockout" mdr1a (- / -) ma głęboki wpływ na rozmieszczenie w tkankach i eliminację winblastyny i iwermektyny, a zatem na toksyczność te związki. Pokazujemy tutaj, że mysio mdr1a i ludzka glikoproteina P MDR1 aktywnie transportują ivermectin, deksametazon, digoksynę i cyklosporynę A i, w mniejszym stopniu, morfinę przez spolaryzowaną warstwę komórek nabłonka nerki in vitro. Wstrzyknięcie tych radioznakowanych leków myszom mdr1a (- / -) i myszom ...

Najnowsze zdjęcia w galerii e-gastrolog:

Wpływ leczenia cyklosporyną A na produkcję przeciwciał u pacjentów z cukrzycą insulinozależną (typu I).

Wytwarzanie przeciwciał przeciw wyspowej i przeciw insulinie było badaniem w okresie 12-miesięcznym u 82 ostatnio zdiagnozowanych diabetyków losowo otrzymujących cyklosporynę lub placebo. Cyklosporyna wywierała jedynie minimalny wpływ na wytwarzanie przeciwciał przeciwko komórkom wysepek, niezależnie od tego, czy skierowana jest na antygeny wysepek cytoplazmatycznych (immunofluorescencja) czy błony (cytotoksyczność), nawet u pacjentów poddawanych remisji. Dane te sugerują, że te przeciwciała nie odgrywają głównej roli w patogenezie choroby, zw...

Zmienność DNA w genach trifosfatazy Na, K-adenozyny i jej związek z spoczynkową szybkością metaboliczną, ilorazem oddechowym i tkanką tłuszczową.

Celem tego badania było zbadanie 261 osób z 58 rodzin, związek między zmiennością DNA w genach kodujących peptydy Na, K-ATPazy i spoczynkowy wskaźnik metaboliczny (RMR), współczynnik oddechowy (RQ) i procent tkanki tłuszczowej ( %TŁUSZCZ). Określono pięć polimorfizmów długości fragmentów restrykcyjnych (RFLP) w trzech genach Na, K-ATP-azy: jeden w locus alfa 1 (BglII) i dwa w locus beta (beta MspI i beta PvuII). Haplotypy określano na podstawie dwóch zmiennych miejsc genu alfa 2 (haplotypy alfa 2) i genu beta (haplotypy beta). Występował sil...

Modelowanie kliniczne szczepień komórek T przeciwko chorobom autoimmunologicznym u szczurów. Wybór specyficznych dla antygenu komórek T przy użyciu mitogenu.

Skuteczne szczepienie komórek T przeciwko eksperymentalnym chorobom autoimmunologicznym obejmuje leczenie aktywowanymi, autoimmunologicznymi limfocytami T. Niniejsze badanie przeprowadzono w celu sprawdzenia, czy komórki T specyficzne wobec antygenu obecne w niskiej częstotliwości mogą być wybrane in vitro bez użycia specyficznego antygenu. Szczurzym modele adiuwantowego zapalenia stawów i eksperymentalne autoimmunologiczne zapalenie mózgu i rdzenia poddano badaniu przy użyciu testów proliferacji i technik ograniczania rozcieńczania w celu ilościowego...

Odporność komórkowa specyficzna dla guza w kontaktach domowych pacjentów z nowotworami.

Pacjenci z mięsakiem kościotrzewnowym (i nowotworami pokrewnymi), przerostem i rakiem piersi oraz ich kontakty domowe zostali przetestowani pod kątem odporności komórkowej zależnej od nowotworu przeciw tym nowotworom za pomocą krótkoterminowego testu uwalniania chromu-51. Test ten, powtarzalny przez wiele miesięcy i dobrze skorelowany z przebiegiem klinicznym pacjentów, został wykorzystany do wykazania, że domowe kontakty pacjentów z mięsakiem kościotrzewnowym i rakiem piersi mają swoistą odporność na typ nowotworu, z którym mają kontakt. W ob...

Wrodzona wada transportu jelitowego żelaza u myszy z niedokrwistością związaną z płcią

Transport żelaza przez wywiniętą torebkę dwunastniczą in vitro badano na myszach z niedokrwistością związaną z płcią (symbolem genu sla) (odziedziczoną niedokrwistością z niedoboru żelaza), u normalnych myszy iu myszy normalnych na diecie ubogiej w żelazo i suplementowanej żelazem. Chociaż ogólna ilość żelaza w śluzówce była taka sama w worku zwykłym i normalnym, transport żelaza do wnętrza worka był znacznie zmniejszony w podłożu. Wada transportu żelaza u stada została podkreślona przez fakt, że genotypowo normalne myszy na diec...

Dooponowe podawanie trijodotyroniny powoduje większą stymulację pracy serca u szczurów z niedoczynnością tarczycy niż hormon podawany dożylnie. Dowody na działanie hormonu tarczycy na ośrodkowy układ nerwowy.

Aby ustalić, czy zlokalizowane śródmózgowo jodotysyniny wytwarzają efekty czynnościowe związane z hormonem tarczycy, odpowiedzi dotyczące częstości akcji serca porównano u przytomnych szczurów z niedoczynnością tarczycy, którym podawano trijodotyroninę (T3) drogą dooponową lub dożylną. Znaczący wzrost częstości rytmu serca wystąpił w ciągu 18 godzin po podaniu 1,5 nmola T3 / 100 g masy ciała do wewnątrz oka przez kaniulę wcześniej umieszczoną w bocznej komorze mózgowej. Wstrzyknięcie tej samej dawki T3 dożylnie przez cewnik do ży...

Nowa mutacja bursztynu w genie beta-talasemizującym z nie mierzalnymi poziomami zmutowanego informacyjnego RNA in vivo.

Zidentyfikowaliśmy gen beta-talasemii, który przenosi nowatorską mutację nonsens u chińskiego pacjenta. Ta mutacja, substytucja G do T w pierwszej pozycji kodonu 43, zmienia triplet kodujący kwas glutaminowy (GAG) do kodonu terminatora (TAG). Na podstawie badań hybrydyzacji oligonukleotydów z 78 chromosomów beta-talasemii chińskiej i południowo-wschodniej stwierdza się, że mutacja ta stanowi niewielką mniejszość mutacji beta-talasemii w tej populacji. Badanie ekspresji tego sklonowanego genu w przejściowym układzie ekspresyjnym wykazało 65% spad...

Pochodne leukotaktyczne w zapalnych mazi stawowej u ludzi

Duży procent reumatoidalnych płynów maziowych zawiera aktywność chemotaktyczną dla granulocytów króliczych (neutrofilowych). Aktywność chemotaktyczna jest w dużej mierze związana z piątymi (C5) i szóstymi (C6) składnikami ludzkiego dopełniacza; kombinacja technik fizykochemicznych wskazuje, że aktywność można przypisać do C567 i C5a, produkt rozszczepienia C5. Wiele reumatoidalnych płynów maziowych zawiera enzym rozszczepiający C5, który na podstawie swoistości substratu i podatności na inhibitory jest bardzo podobny do enzymu, który mo...

Mutacja punktowa w bogatym w leucynę powtórzeniu glikoproteiny płytkowej Ib alfa skutkującej zespołem Bernarda-Souliera.

Bogate w leucyny powtórzenia są konserwatywnym motywem strukturalnym o jeszcze nieokreślonej wadze, występującym w grupie białek różnych gatunków. Należą do nich cztery składniki ludzkiego kompleksu glikoproteiny płytkowej Ib-IX-V, receptora błonowego, który pełni podstawową funkcję w trombogennej funkcji płytek przez interakcję z białkiem adhezyjnym, czynnikiem von Willebranda. Stwierdziliśmy, że podstawienie pojedynczego aminokwasu (Ala156 -> Val) w jednym z sześciu powtórzeń bogatych w leucynę w podjednostce alfa glikoproteiny Ib p...

Przepuszczalność kłębuszkowa makromolekuł. Wpływ konfiguracji molekularnej na frakcyjny klirens nienaładowanego dekstranu i obojętnej peroksydazy chrzanu u szczurów.

Parametry molekularne inne niż rozmiar i ładunek prawdopodobnie wpłyną na filtrację makrocząsteczek przez filtr kłębuszkowy. Mamy więc badania nad przepuszczalnością makrocząsteczek kłębuszków o bardzo różnych konfiguracjach molekularnych, takich jak peroksydaza chrzanowa, glikoproteina roślinna z punktem izoelektrycznym w fizjologicznym zakresie pH oraz dekstran, nienaładowany polimer cukrowy D-glukopiranozy. Równoczesne luzy częściowe określono dla obu badanych makromolekuł u pięciu szczurów Wistar-Furth. Wyniki wskazują, że dla promi...

Apoptoza komórek mezangialnych: główny mechanizm rozkurczu kłębuszków nerkowych w doświadczalnym mezangialnym proliferacyjnym zapaleniu nerek.

Wzrost liczby komórek mezangialnych może zwiastować blizny kłębuszkowe, ale nie są one nieodwracalne. W tym badaniu poszukiwano mechanizmów, dzięki którym można usunąć nadwyżkowe kłębuszkowe komórki mezangialne. Niewielka część hodowanych komórek mezangialnych wykazywała typowe cechy morfologiczne apoptozy (zaprogramowanej śmierci komórki), która była zwiększona przez pozbawienie czynnika wzrostu lub ekspozycję na cykloheksymid, bodźce, o których wiadomo, że zwiększają apoptozę w innych typach komórek. Apoptozę potwierdzono przez...

Mechanizmy fotodynamicznej inaktywacji wirusów opryszczki pospolitej: porównanie błękitu metylenowego, światła plus energii elektrycznej i hematoporyny z światłem.

Wirusy Herpes simplex (HSV) typu 1 i 2 zostały inaktywowane in vitro przy użyciu niskich stężeń błękitu metylenowego (MB), światła (lambda) plus energii elektrycznej (E) lub pochodnej hematoporfiryny (HPD) plus lambda. Obie techniki wprowadzają pojedyncze nici do wirusowego DNA, ale nie powodują pęknięć dwuniciowych w wirusowym DNA, ale nie powodują podwójnych pęknięć. MB, lambda plus E-wiriony adsorbują się normalnie i przenikają do wrażliwych komórek, podczas gdy HSV inaktywowane przez HPC i światło nie. Ta różnica jest uwydatniona pr...

Młodzieńcze przewlekłe zapalenie stawów: reaktywność komórek T z ludzkim HSP60 u pacjentów z korzystnym przebiegiem zapalenia stawów.

Odpowiedzi proliferacyjne komórek błony maziowej i komórek jednojądrzastych krwi obwodowej na ludzkie białko szoku cieplnego o masie ciała 60 kD (HSP60) badano u 23 pacjentów z młodzieńczym przewlekłym zapaleniem stawów (JCA) i 7 pacjentami z kontrolą bez JCA. Wszyscy pacjenci wykazywali aktywne zapalenie stawów w momencie badania. Pacjentów podzielono na dwie grupy w zależności od obecności (grupa A) lub braku (grupa B) reaktywności limfocytów T na ludzki HSP60. Pokazujemy, że reaktywność na ludzki HSP60 występuje przede wszystkim, choć ni...

Mutacja w genie białka powierzchniowo czynnego B odpowiedzialna za śmiertelną chorobę układu oddechowego u noworodków w różnych grupach.

W celu określenia defektu molekularnego uwzględniającego niedobór płucnego białka powierzchniowo czynnego B (SP-B) u pełnookresowych noworodków, którzy zmarli z powodu niewydolności oddechowej związanej z białaczką pęcherzyków płucnych, ustalono kolejność transkryptu SP-B u zaatakowanych niemowląt. Zidentyfikowano mutację zmiany ramki polegającą na podstawieniu GAA dla C w kodonie 121 cDNA SP-B. Trzy dotknięte chorobą niemowlęta z rodziny wskaźników były homozygotyczne pod względem tej mutacji, która segregowała w sposób zgodny z au...

Cichy gen cholinoesterazy: zmiany właściwości enzymu surowicy w widocznych homozygotach

Aktywność cholinoesterazy w surowicy 25 pacjentów zdiagnozowanych jako homozygoty dla genu cichej cholinesterazy badano za pomocą czułej metody enzymatycznej wykorzystującej kilka estrów tiocholinowych i różnych inhibitorów oraz metodami elektroforetycznymi, immunochemicznymi i chromatograficznymi. (a) Z jednym wyjątkiem, surowice podzielono na dwie klasy według wszystkich kryteriów. Jedna klasa (typ I, 16 przypadków) nie miała normalnej cholinoesterazy w surowicy. Druga klasa (typ II, osiem przypadków) miała około 2% pozornie normalnej cholinoes...

Pozakomórkowa proteoliza w dorosłym mysim mózgu.

Aktywatory plazminogenu są ważnymi mediatorami metabolizmu zewnątrzkomórkowego. W układzie nerwowym uważa się, że aktywatory plazminogenu są zaangażowane w procesy przebudowy wymagane do migracji komórek podczas rozwoju i regeneracji. Badaliśmy ekspresję układu aktywatora plazminogenu / plazmin w dorosłym mysim ośrodkowym układzie nerwowym. Tkankowy aktywator plazminogenu syntetyzowany jest przez neurony w większości regionów mózgu, podczas gdy znacząca proteolityczna proteoliza katalizowana aktywatorem plazminogenu ogranicza się do odrębny...

Immunoreaktywna apolipoproteina E jest szeroko rozpowszechnionym białkiem komórkowym. Immunohistochemiczna lokalizacja apolipoproteiny E w tkankach pawiana.

Apolipoproteina (apo) E jest ważnym czynnikiem determinującym białko w homeostazie cholesterolu u człowieka. Białko syntetyzuje wątroba, a także wiele tkanek pozawątrobowych. W niniejszym badaniu zastosowano techniki immunohistochemiczne do identyfikacji apoE w określonych komórkach w różnych narządach pawiana. W 11 zbadanych tkankach stwierdzono, że następujące typy komórek zawierają immunoreaktywność apoE: astrocyty mózgowe; komórki pęcherzykowe tarczycy; pęcherzyki płucne typu II; hepatocyty i komórki Kupffera; komórki kory nadnerczy ...

Wytwarzanie hybrydom wydzielających przeciwciała monoklonalne przeciwko czynnikowi aktywującemu osteoklast limfoliny.

Uważa się, że ludzki czynnik aktywujący osteoklast limfolowy (OAF) bierze udział w kilku chorobach niszczących kości. Obecne badania zaprojektowano do produkcji przeciwciał monoklonalnych przeciwko OAF do zastosowania w późniejszym opracowaniu testów immunologicznych na OAF w próbkach klinicznych. Komórki śledziony od myszy immunizowanych oczyszczonym ludzkim OAF hybrydyzowano z mysimi komórkami plazmacytoma in vitro w celu uzyskania hybrydom. Kilka klonów tych hybrydom wydzielało się do przeciwciał w pożywce hodowlanej, które neutralizowały ...

Spontaniczna ekspresja genu c-sis i uwalnianie pochodzącej z płytki krwi cząsteczki podobnej do czynnika wzrostu przez ludzkie pęcherzykowe makrofagi.

Makrofagi pęcherzykowe od zdrowych osób i pacjentów z śródmiąższowymi chorobami płuc spontanicznie eksprymowały mRNA o 4,2 kb, komplementarne do genu c-sis, protoonkogenu kodującego jeden z łańcuchów płytkowego czynnika wzrostu (PDGF). Równocześnie komórki te uwalniały mediator o właściwościach PDGF, w tym: czynnik chemotaktyczny dla komórek mięśni gładkich, których aktywność była odporna na ciepło i kwas, ale wrażliwa na redukcję; mitogenna (kompetencja) aktywność fibroblastów; zdolność do konkurowania z PDGF o jego receptor; ...

Moczowe wydzielanie peptydów elastynowych zawierających desmozynę po wstrzyknięciu do wewnątrzracryplowym elastazy u chomików

Wstrzyknięcie do tchawicy elastazy trzustkowej powoduje ostrą utratę elastyny z płuc chomików i rozwój rozedmy płuc. Do pomiaru ilości elastyny wykorzystaliśmy pomiary unikalnych kowalencyjnych, krzyżujących się aminokwasów z elastyny, desmozyny i izodesmozyny. Bezpośrednie pomiary na płucach oszacowały średnią utratę elastyny o 57% po iniekcji elastazy. Produkty rozpadu elastyny oznaczono również ilościowo w moczu i kale po wstrzyknięciu. Średnio 8,8 nmola desmozyny odzyskano z moczu każdego chomika. Ta ilość reprezentowała desmozyny z...

Wadliwa chemotaksja granulocytów w zespole Chediak-Higashi

Badania in vivo i in vitro chemotaksji granulocytów przeprowadzono u trzech pacjentów z zespołem Chediak-Higashi. Okna rebuckiej skóry wykazywały zmniejszoną akumulację leukocytów w miejscu zapalnym. Badania w komorach Boydena udokumentowały defekt komórkowy w chemotaksji granulocytów. Odpowiedź chemotaktyczna komórek Chediak-Higashi za pomocą tej techniki wynosiła około 40% wartości normalnej i była konsekwentnie zmniejszana przy użyciu kilku różnych bodźców chemotaktycznych. Ten deficyt został powiększony przez skrócenie czasu inkubacji...

Rekombinowana interleukina 2 i interferon gamma działają synergistycznie na różnych etapach końcowego dojrzewania ludzkich komórek B in vitro.

Zbadano wpływ rekombinowanej interleukiny 2 (IL-2) na różnicowanie in vitro ludzkich migdałkowych komórek B, które nie były wstępnie inkubowane ze Staphylococcus aureus Cowan I lub z anty-ludzką IgM. Wykazano, że IL-2 indukuje wytwarzanie komórek zawierających Ig w sposób zależny od dawki od 2,5 do 2500 U IL-2 / ml. Odwrotnie, ilości Ig wydzielane w supernatancie hodowli stwierdzono w większości eksperymentów do piku przy 25 U / ml. Zbadano możliwą obecność w hodowlach stymulowanych IL-2 komórek zdolnych do syntezy Ig, ale nie wydzielającyc...

Sygnały proliferacyjne dla supresorowych limfocytów T. Komórki pomocnicze stymulowane mitogenem szkarłatki in vitro wytwarzają czynnik wzrostu komórek supresyjnych.

Aby zdefiniować sygnały molekularne opracowane przez populacje induktorów wspomagających wzrost lub różnicowanie komórek T8 +, zebraliśmy supernatanty stymulowanych mitogenami szkarłatków (PWM) pozbawionych komórek T8 +. Po dodaniu do oczyszczonych komórek T8 + supernatanty te spowodowały znaczną proliferację. PWM plus interleukina 2 (IL-2) w ilościach równoważnych ilościom w supernatancie nie może odtworzyć odpowiedzi wywołanej przez supernatant. Komórki T8 + aktywowane supernatantami otrzymanymi z komórek T4 + pulsowanych PWM tłumiły no...

Modulacja proliferacji keratynocytów in vitro za pomocą endogennej syntezy prostaglandyn.

Aby zrozumieć związek między proliferacją naskórka a jego metabolizmem kwasu arachidonowego, badaliśmy ludzkie keratynocyty hodowane in vitro w konfluentnych lub niepłynnych gęstościach. Hodowle keratynocytów inkubowano z syntetyzowaną [14C] kwasem arachidonowym prostaglandyną (PG) E2 PGD2, PGF2 alfa i małymi ilościami 6-keto-F1 alfa. Niekonfluentne hodowle zsyntetyzowały czterokrotnie więcej PGE2 niż konfluentne kultury. Po zbadaniu proliferacji przy użyciu inkorporacji [3H] tymidyny do DNA stwierdzono, że tej zwiększonej syntezie PGE2 towarzy...

Kwaśne poliaminokwasy hamują ludzką toksyczność zasadowego białka granulocytów eozynofilowych. Dowód na rolę funkcjonalną ProMBP.

Eozynofilowy główny białko granulki (MBP), silna toksyna dla robaków pasożytniczych i komórek ssaków in vitro, jest pojedynczym łańcuchem polipeptydowym bogatym w argininę. MBP zostało zlokalizowane na uszkodzonych robakach i tkankach w chorobach nadwrażliwości, w tym astmie oskrzelowej. CDNA MBP wskazuje, że MBP ulega translacji jako lekko kwasowa preproproteina z kwaśnym propartem. Aby przetestować hipotezę, że kwasowa część pro proBBP hamuje toksyczność dojrzałego MBP, kwaśne poliaminokwasy (aa) zostały użyte jako antagoniści toksycz...

Myszy z niedoborem odporności rozwijają typowe miażdżycowe smugi tłuszczowe po karmieniu dietą miażdżycogenną.

U wsobnych szczepów myszy C57BL / 6J rozwijają się typowe miażdżycowe smugi tłuszczowe w aorcie po 15 tygodniu na diecie wysokotłuszczowej o wysokiej zawartości cholesterolu. W celu zbadania wpływu układu odpornościowego na rozwój pasm tłuszczowych w tym modelu, myszy C57BL / 6J z normalnym układem odpornościowym porównano z myszami C57BL / 6J niosącymi mutacje powodujące różne niedobory immunologiczne. Obejmowały one myszy z ciężkim połączonym niedoborem odporności, bezgrasiczymi myszami "nagimi", myszami z niedoborem MHC klasy...

NB1, nowy antygen specyficzny dla neutrofili zaangażowany w patogenezę neutropenii u noworodków

Zgłoszono nowy ludzki antygen, który jest obecny tylko na neutrofilach krwi. Antygen specyficzny dla neutrofili, oznaczony NA1, został wcześniej zidentyfikowany w dwóch niepowiązanych rodzinach i wykazano, że bierze udział w niekompetencji płodowej i rozwoju neutropenii noworodków izoimmunizacyjnych u pięciu noworodków. W niniejszym dokumencie drugi antygen, oznaczony jako NB1, zidentyfikowano w czterech rodzinach z siedmiorgiem dzieci dotkniętych chorobą. Wykazano, że przeciwciała, które reagują z tym drugim antygenem, powodują selektywną aglu...

Demonstracja 26-hydroksylacji steroidów C27 w fibroblastach ludzkiej skóry i niedobór tej aktywności w krętniczo-mózgowej żółtaczce.

Wykazano 26-hydroksylację 5 beta-cholestanu-3 alfa, 7 alfa, 12 alfa-triolu i innych steroidów C27 w hodowanych fibroblastach skóry od zdrowych osób. Aktywności w fibroblastach skóry wynosiły w przybliżeniu 5-10% wartości obserwowanych wcześniej w ludzkich homogenatach wątroby i były hamowane przez CO. Pozorna Km była najniższa dla 5 beta-cholestan-3 alfa, 7 alfa, 12 alfa-triolu (1,3 mumol / litr) i najwyższe dla 5-cholesteno-3 beta, 7 alfa-diolu (12 mumol / litr). Szybkość 26-hydroksylowania była najwyższa przy 7 alfa-hydroksy-4-cholesten-3-onu....

Uszkodzenie reperfuzyjne indukuje apoptozę w kardiomiocytach królika.

Najbardziej skutecznym sposobem ograniczenia martwicy niedokrwiennej mięśnia sercowego jest reperfuzja, ale sama reperfuzja może spowodować uszkodzenie tkanki, które było trudne do oddzielenia od urazu niedokrwiennego. Ten raport identyfikuje elementy apoptozy (programowanej śmierci komórki) w miocytach jako odpowiedź na reperfuzję, ale nie na niedokrwienie. Cecha apoptozy, nukleosomalne drabiny fragmentów DNA (około 200 par zasad) wykryto w tkance mięśnia sercowego z niedokrwieniem / reperfuzją, ale nie w sercach królików normalnych lub niedokrwi...

Nieprawidłowość biochemiczna w kserzystomotorowej kantostomii UTRATA KWASU BILEJOWEGO BIOSYNTEZA ZWIĄZANA Z NIEKOMPLETNĄ DEGRADACJĄ ŁAŃCUCHA CHOLESTEROLOWEGO

Wytwarzanie kwasu żółciowego w ziarniniakowatej krętnicy (CTX) jest nieprawidłowe, ale aktywność 7'-hydroksylazy cholesterolu, enzymu określającego szybkość syntezy kwasów żółciowych, jest podwyższona. Aby wyjaśnić tę rozbieżność, poszukiwano prekursorów kwasu żółciowego w żółci i kale trzech osobników CTX. Ponad 10% wszystkich steroli wydalanych z żółcią i kałem składało się ze związków bardziej polarnych niż cholesterol. Analiza chromatograficzna frakcji polarnych w połączeniu ze spektrometrią masową chromatografi...

Zmieniono ekspresję kallikreiny nerkowej i ekspresji genu reniny u szczurów nerczycowych i modulację poprzez konwersję hamowania enzymu.

Wydalanie kallikreiny z moczem (UKE) jest zmniejszone u szczurów z pasywnym zapaleniem nerek Heymann (PHN), ale wzrasta po konwersji inhibicji enzymu (CEI). Chociaż CEI wzmaga aktywność bradykininy, nie zbadano ani wpływu CEI na wydzielanie kalikreiny, ani na nieprawidłowy metabolizm kalikreiny nerkowej w PHN. Aby określić mechanizm, za pomocą którego CEI zwiększa UKE, normalne szczury i PHN otrzymywały enalapril, 40 mg / kg doustnie przez 4 dni. UKE był o 85% niższy w PHN niż w normalnych i wzrósł w obu grupach po CEI, chociaż UKE w PHN pozosta...

Pobranie palmitytu przez monowarstwy hepatocytów. Wpływ wiązania albuminy.

Pobór palmitynianu 14C przez monowarstwy komórek wątroby szczura jest obniżany przez wiązanie kwasu tłuszczowego z albuminą. Gdy strumień wychwytu dzieli się przez stężenie wolnego palmitynianu w środowisku kąpieli, uzyskany luz jest około 14 razy większy w obecności albuminy niż w jej braku. Odkrycia te nie są uwzględniane przez różne stopnie dyfuzji wolnego i związanego palmitynianu przez nieprzezroczystą warstwę płynu, ani też nie można go przypisać do żadnego wiązania w lewo. Zamiast tego twierdzimy, że najbardziej prawdopodobnym...

Protoporfiria erytropoetyczna i odurzenie ołowiem: molekularna podstawa dla różnicy w światłoczułości skórnej. II. Różne wiązania protoporfiryny erytrocytów z hemoglobiną.

Kwaśne rozpuszczalniki ekstrahują tę samą porfirynę-protoporfirynę z erytrocytów pacjentów cierpiących na erytropoetyczną protoporfirię lub zatrucia ołowiem. Jednakże, możliwa do wyekstrahowania protoporfiryna zanika szybko, zarówno in vivo, jak i in vitro, z erytrocytów w protoporfirii erytropoetycznej, ale powoli, jeśli w ogóle, w zatruciu ołowiem. Zgodnie z tymi obserwacjami, spektroskopia fluorescencyjna ujawniła, że wewnątrzkomórkowy stan protoporfiryny erytrocytów jest różny w obu chorobach. Pomiary spektrofluorometryczne połączon...

Częściowa charakterystyka antygenowych składników błon osoczowych paciorkowców w ostrym kłębuszkowym zapaleniu nerek

Frakcje surowicy immunoglobuliny G (IgG) wyznakowane fluoresceiną od pacjentów z ostrym poststokokokowym zapaleniem kłębuszków nerkowych zabarwiały części błony podstawnej kłębuszków nerkowych i mezangium tkanki nerkowej uzyskane od tych samych pacjentów we wczesnej fazie choroby. Tkanka nerkowa uzyskana od zdrowych osób i od pacjentów z innymi chorobami nerek nie zabarwiła się tymi frakcjami IgG. Wstępna absorpcja frakcji surowicy za pomocą różnych bakterii bezzapachowych wykazała, że tylko niektóre paciorkowce grupy A zniosły zdolność ...

Przetwarzanie kompleksów immunologicznych u pacjentów z toczniem rumieniowatym układowym. Badania obrazowania i oczyszczania in vivo.

Nieprawidłowe przetwarzanie kompleksów immunologicznych (IC) może być ważne w patogenezie układowego tocznia rumieniowatego (SLE). Klirens dużego rozpuszczalnego IC (zawierającego antygen powierzchniowy wirusa zapalenia wątroby typu B (HBsAg) / anty-HBsAg) znakowanego 123I zbadano u 12 zdrowych osób i 10 pacjentów ze SLE. Lokalizację IC analizowano za pomocą statycznej i dynamicznej scyntygrafii gamma. Początkowy klirens z krwi był szybszy u pacjentów (mediana t1 / 2 = 2,15 min) niż u zdrowych (mediana t1 / 2 = 5,15 min) z powodu szybszego wychwyt...

Nowa metoda izolowania nieidentycznych podjednostek białkowych ludzkiej ?-lipoproteiny

Ludzkie lipoproteiny alfa (? LP) całkowicie pozbawiono lipidów przez filtrację żelową na Sephadex LH-20 w środowisku 2 butanolu: kwas octowy: H20, 4: 1: 5. Powstałe białko alfa (P) wykazywało dwa główne prążki, oznaczone jako C i D, na elektroforezie w żelu akryloamidowym w 5,0 M moczniku przy pH 8,8 lub 4,0. Pokazano, że mniejsze prążki oznaczone A i B, również obecne, są agregatami C, które tworzą się, gdy są one liofilizowane. Komponenty C i D wyizolowano w czystej postaci z P (otrzymanego przez chromatografię LH-20 z LP) przez filtracj...

Wykazanie obecności kwasu tuberkulostearynowego w plwocinie pacjentów z gruźlicą płuc przez monitorowanie wybranych jonów.

Wybrane monitorowanie jonów zastosowano do wykrycia kwasu tuberkulostearynowego (kwasu 10-metyloktadekanowego) w plwocinie pacjentów z gruźlicą płuc. Próbki autoklawowano, liofilizowano, ekstrahowano i metanolizowano przed poddaniem chromatografii cienkowarstwowej i wstrzyknięto do chromatografu gazowego / spektrometru masowego. Kwas tuberkulostearynowy można było wykryć w pięciu z sześciu próbek prątków gruźlicy zawierających szybkie pręciki wykrywalne za pomocą mikroskopii świetlnej barwionych barwników Ziehl-Neelsena. Po tym jak próbki plw...

Niedobór czynnika chemotaktycznego Inactivator w ludzkiej surowicy z niedoborem ?-antytrypsyny

Jak ujawniono w odpowiednich procedurach frakcjonowania, ludzka surowica z niedoborem a-1-antytrypsyny (a-1-AT) ma również niedobór naturalnie występującego inaktywatora czynnika chemotaktycznego. Ci dawcy w surowicy mieli ciężką rozedmę płuc. Surowica od pacjentów z klinicznie podobną chorobą płuc, ale z obecnością a1-AT w surowicy, nie wykazywała takiego niedoboru czynnika chemotaktycznego inaktywatora. Gdy normalna surowica ludzka i surowica ludzka z niedoborem A1-AT są aktywowane chemotaktycznie przez inkubację z osadem immunologicznym, gene...

Wpływ miejsca zakażenia na odpowiedź immunologiczną na paciorkowce grupy A.

Odpowiedź immunologiczną po zakażeniu streptokokowym skóry i górnych dróg oddechowych (URT) badano prospektywnie w grupie normalnych dzieci w wieku 3-6 lat. Dzieci zostały przebadane, a hodowle paciorkowców grupy A otrzymywano co tydzień z gardła, nosa i zmian skórnych (jeśli są obecne). Połączone surowice zebrano na początku i na końcu badania, a zmiany mian przeciwciał zmierzono dla trzech różnych antygenów paciorkowcowych: streptolizyny O, dezoksyrybonukleazy B (DNAza B) i dinukleotydazy nikotynamidoadeninowej (NADazy). Odkrycia sugerują, ...

Kompletne sekwencje białkowe regionów zmiennych klonowanych ciężkich i lekkich łańcuchów ludzkiego przeciwciała przeciw cytomegalowirusowi wykazują uderzające podobieństwo do ludzkich monoklonalnych czynników reumatoidalnych z rodziny idiotypów Wa.

Kompletne sekwencje aminokwasów i nukleotydów regionów zmiennych łańcuchów ciężkiego i lekkiego polipeptydu przeciwciała neutralizującego przeciwciało anty-cytomegalowirusowe (CMV) ludzkiej wykazują wyraźną homologię z czynnikami reumatoidalnym IgM (RF) rodziny idiotypów Wa. Przeciwciała przeciw CMV i RF RF mają w zwykłych segmentach genów VKIIIb, JK1 i VHIa, ale wykorzystują różne segmenty genu DH i JH. Przeciwciało anty-CMV nie ma aktywności RF i nie wyraża idiotypu Wa. Wa RF nie mają aktywności anty-CMV. Jednak podzbiór Wa RFs i prz...

Próg plazmy epinefryny dla efektów lipolitycznych u człowieka: pomiar transportu kwasów tłuszczowych z [1-13C] kwasu palmitynowego.

Aby określić progi epinefryny w osoczu w celu uzyskania efektu lipolitycznego, podawano 60-minutową infuzję adrenaliny przy nominalnych szybkościach 0,1, 0,5, 1,0, 2,5 i 5,0 mikrogramów / min u każdego z czterech zdrowych młodych dorosłych mężczyzn, jednocześnie otrzymywali jednoczesną infuzję kwasu [1-13C] palmitynowego w celu oszacowania transportu wlotowego wolnych kwasów tłuszczowych w osoczu. Te 20 infuzji dało w stanie stacjonarnym stężenie epinefryny w osoczu w zakresie od 12 do 870 pg / ml. Progi adrenaliny w osoczu dla zmian poziomu glu...

Regulacja akumulacji cytoplazmatycznej 5-metylotetrahydrofolianu w komórkach MA104 jest niezależna od regulacji receptora folanowego.

Aby lepiej zrozumieć, w jaki sposób receptor folanowy (zwany również folenderem błonowym) jest w stanie dostarczyć kwas 5-metylotetrahydrofoliowy do cytoplazmy komórek MA104 zubożonych w folian, zbadaliśmy kinetykę ruchu od powierzchni komórki do cytoplazmy. Związany kwas 5-metylotetrahydrofoliowy przeniesiono do odpornego na kwasy przedziału membranowego z szybkością 0,9-1,0 pmol / 10 (6) komórek na godzinę. Ten kwas foliowy pojawił się w cytoplazmie w tym samym tempie. Ponadto, cytoplazmatyczny kwas 5-metylotetrahydrofoliowy ulegał poliglutam...

Receptor folanu działa w parze z wrażliwym na probenecidę nośnikiem w komórkach MA104 in vitro.

Wcześniejsze badania zdefiniowały nową drogę internalizacji dla niezbędnego witaminy 5-metylotetrahydrofolianu w komórkach MA104, która rozpoczyna się od wiązania witaminy z receptorem błonowym dla kwasu foliowego. Jednym z najważniejszych etapów szlaku jest przejście 5-metylotetrahydrofolanu przez błonę do cytoplazmy. Wykorzystując zarówno probenecid jak i niską temperaturę jako selektywne inhibitory, z powodzeniem zablokowaliśmy ruch transbłonowy witaminy do cytoplazmy bez wpływu na wiązanie z receptorem lub internalizację kompleksu witam...

Zmieniono wiązanie wyznakowanej 125I kalmoduliny z białkiem 46,5-kilodaltonowym w fibroblastach skóry hodowanych od pacjentów z mukowiscydozą.

Stężenie kalmoduliny i białek wiążących kalmodulinę określono w hodowlach fibroblastów skóry od pacjentów z mukowiscydozą (CF) i kontrolami dobranymi pod względem wieku i płci. Calmodulin zawierał się w zakresie od 0,20 do 0,76 mikrogramów / mg białka; nie było różnicy między stężeniem kalmoduliny w fibroblastach od pacjentów z CF a grupą kontrolną. Zbadano białka wiążące kalmodulinę o wartościach 230, 212, 204, 164, 139, 70, 59, 46.5 i 41 kD. Białko o mobilności identycznej z białkiem wiążącym kalmodulinę o masie cząsteczk...

Kinetyka trombopoeza

Pomiary liczby megakariocytów, objętości, liczby jądrowej i granulacji cytoplazmatycznej porównano u zwierząt z indukowaną trombocytozą, prawidłową liczbą płytek krwi i indukowaną małopłytkowością w okresach 4- i 10-dniowych. Trombopoeza, mierzona masą megakariocytów i włączeniem 35S do płytek, wydawała się regulowana przez zapotrzebowanie na krążące płytki krwi. Ponadto, dwa mechanizmy działały w przypadku zmiany trombopozy. Pierwszy mechanizm obejmował regulację endomitozy w niedojrzałych megakariocytach, które z kolei determino...

Rekombinowany ludzki czynnik stymulujący kolonie granulocytowo-makrofagowe stymuluje dojrzałą ludzką funkcję neutrofili i eozynofili in vitro, ekspresję receptora powierzchniowego i przeżycie.

Oczyszczony rekombinowany ludzki czynnik stymulujący kolonie granulocytów i makrofagów (rH GM-CSF) był silnym stymulatorem dojrzałych ludzkich eozynofili i neutrofili. Oczyszczony rH GM-CSF wzmagał aktywność cytotoksyczną neutrofili i eozynofili przeciw celom pokrytym przeciwciałem, stymulował fagocytozę dezaktywowanych w surowicy drożdży przez oba typy komórek w sposób zależny od dawki i stymulował jodowanie w obecności neutrofili w obecności zymosanu. Dodatkowo, rH GM-CSF wzmacniało-stymulowaną degranulację uprzednio traktowanych neutrofil...

Strukturalna tożsamość Bence Jonesa i amyloidowych białek fibrylarnych u pacjenta z dyslipią i amyloidozą w komórkach plazmatycznych

Określono częściową sekwencję aminokwasową białka włókienek amyloidu wyizolowanego z jelita cienkiego pacjenta z dyskrasją komórek plazmatycznych i związaną amyloidozą i porównano z sekwencją białka Bence Jones wyizolowanego z moczu tego samego pacjenta. Identyczne sekwencje zaobserwowano dla 27 reszt aminokwasowych, które można porównać. C-końcowy peptyd tryptyczny białka amyloidu był identyczny z białkiem Bence'a Jonesa. Pozorne masy cząsteczkowe i skład aminokwasowy Bence Jones i białka amyloidu były podobne. Wydaje się zatem, ...

Wada wiązania insuliny z receptorami u otyłych mężczyzn. Usprawnienie z ograniczeniem kalorii.

Przy insulinie wynoszącej 0,1 ng / ml, wiązanie (125I) insuliny in vitro do krążących limfocytów od 11 otyłych pacjentów było mniejsze niż obserwowane dla komórek od 10 cienkich ochotników. Ponadto w przypadku komórek otyłych insulina nie znakowana była mniej skuteczna w konkurowaniu ze znakowanym hormonem pod względem wiązania, zarówno przy niskim, jak i wysokim stężeniu insuliny nieznakowanej. Różnice te nie zostały uwzględnione przez wysokie stężenia insuliny w krążeniu otyłych pacjentów w czasie pobierania krwi lub przez różnice...

Replikacja wirusa Marburg w ludzkich komórkach śródbłonka. Możliwy mechanizm rozwoju wirusowej choroby krwotocznej.

Wirus Marburg i Ebola, członkowie rodziny Filoviridae, powodują ciężką chorobę krwotoczną u ludzi i naczelnych. Choroba jest scharakteryzowana jako infekcja wirusem wirusowym, często powodująca piorunujący wstrząs związany z krwotokiem i śmierć. Wszystkie znane histologiczne i patofizjologiczne parametry choroby nie są wystarczające do wyjaśnienia niszczących objawów. Poprzednie badania sugerowały niespecyficzne niszczenie śródbłonka jako możliwego mechanizmu. Odnośnie ważnych funkcji regulacyjnych śródbłonka (ciśnienie krwi, przeciwz...

Ludzkie i szczurze komórki beta różnią się transporterem glukozy, ale nie ekspresją genu glukokinazy.

Homeostaza glukozy jest kontrolowana przez czujnik glukozy w trzustkowych komórkach beta. Badania na komórkach beta gryzoni sugerują rolę GLUT2 i glukokinazy w tej funkcji kontrolnej i mechanizmach prowadzących do cukrzycy. Niewiele jest bezpośrednich dowodów na to, że te dwa białka wiążą się z rozpoznawaniem glukozy przez ludzkie komórki beta. W niniejszym badaniu in vitro bada się rolę transportu glukozy i fosforylacji w preparatach beta-komórek z niedoczynnością cukrzycy u trzustki ludzkiej. Ludzkie komórki beta różnią się od komórek be...

Tkanka i podstawa komórkowa do upośledzenia tworzenia kości w osteomalacji związanej z glinem u świni.

Tworzenie kości jest upośledzone w chorobach kości związanych z aluminium. Obniżenie liczby osteoblastów lub funkcji poszczególnych osteoblastów mogłoby wyjaśnić to odkrycie. Tak więc, ilościową histologię kości i pomiary tworzenia kości przeprowadzono w trzech miejscach szkieletowych u prosiąt, którym podano pozajelitowo glin (Al), 1,5 mg / kg na d, przez 8 tygodni (Al, n = 4) i zwierzętom kontrolnym (C, n = 4). Kość A1 wynosiła 241 +/- 40 mg / kg na suchą masę w Al i 1,6 ? 0,9 w C, P mniej niż 0,001. U wszystkich zwierząt leczonych Al ...

Regulacja kory nerek Amoniakemia I. STYMULACJA NERKI CORTEX AMONIAGENIZJA W VITRO ZA POMOCĄ PLAZMY ODIZOLOWANEJ Z NASION RAKOWATYCH ACIDOTYCZNYCH

Przebadaliśmy ostrą nerkową odpowiedź metaboliczną u szczurów zakwaszonych pojedynczą doustną dawką chlorku amonu. Korty plastyczne z ostrych (2-h) kwasowych szczurów wykorzystywały więcej glutaminy i wytwarzały więcej amoniaku i glukozy z glutaminy niż plastry z normalnych zwierząt. Gdy wycinki korowe od normalnych szczurów były wstępnie traktowane in vitro osoczem izolowanym od szczurów o ostrym kwasie, osiągnęły one podobny wzrost wykorzystania glutaminy, tworzenia amoniaku i glukoneogenezy z glutaminy. Nie zaobserwowaliśmy takiej stymul...

Biosyntetyczne pochodzenie cholesterolu w surowicy u małp wiewiórki: dowód na udział ściany jelita

Możliwość, że ściana jelit służy jako miejsce biosyntezy dla cholesterolu w surowicy, została zbadana w dwóch typach badań u małpy wiewiórki. Po pierwsze zwierzęta karmiono cholesterolem w celu zahamowania syntezy cholesterolu w wątrobie i kaniulacji jelitowych przewodów limfatycznych. Po podaniu octanu-2-14 ° C można było wykazać, że cholesterol syntetyzowany przez ścianę jelitową wchodzi do limfy jelitowej, a tym samym nienaruszone zwierzę wchodzi do krążącej puli. Po drugie, podjęto próbę oceny znaczenia tego wkładu jelitowego u z...

Translacyjne profile kwasów rybonukleinowych przekaźników alfa 1, alfa 2 i beta-globiny w ludzkich retikulocytach.

W ludzkich retikulocytach krytyczne zrównoważenie syntezy alfa- i beta-globiny może być kontrolowane częściowo przez różnicową translację trzech głównych dorosłych matrycowych RNA (mRNA), alfa 1, alfa 2 i beta. W tym badaniu ustaliliśmy, jako parametr wydajności translacyjnej, względne obciążenie rybosomów tych trzech mRNA. Stosując sondy oligonukleotydowe specyficzne dla mRNA alfa- 1 i alfa 2-globiny, stwierdziliśmy, że te dwa mRNA mają identyczne profile translacyjne. Ich dystrybucja kontrastuje z mRNA beta-globiny, który jest obecny na c...