Nadekspresja ludzkich receptorów lipoprotein o niskiej gęstości prowadzi do przyspieszonego katabolizmu Lp (a) lipoproteiny u myszy transgenicznych.

Lp (a) oczyszczona lipoproteina z ludzkiego osocza związanego z wysokim powinowactwem do wyizolowanych receptorów bydlęcego LDL na blotach nitrocelulozowych i w teście w fazie stałej. Lp (a) konkurowało również z 125I-LDL o wiązanie z ludzkimi receptorami LDL w nietkniętych fibroblastach. Wiązanie doprowadziło do wychwytu komórkowego Lp (a) z późniejszą stymulacją estryfikacji cholesterolu. Po dożylnym wstrzyknięciu ludzkie Lp (a) powoli usunięto z osocza normalnych myszy. Klirens był znacznie przyspieszony u myszy transgenicznych, które wyrażały duże ilości receptorów LDL. Wnioskujemy, że kow...

Ostre immunologicznie płucne zapalenie pęcherzyków płucnych

Ostre urazy immunologiczne płuc szczura wywołano przez wstrzyknięcie dooskrzelowe przeciwciała heterologicznego i wstrzyknięcie dożylne radioznakowanego antygenu. W ciągu 4 godzin wydziela się ostra krwotoczna wysięk bogatopłytkowy w obszarach wyrostka zębodołowego i śródmiąższowego, a następnie stopniowo zanika. Uszkodzenie płuc w tym modelu można oznaczyć ilościowo na podstawie pomiarów zwiększonej przepuszczalności naczyń i hemoglobiny do ekstrakcji. Dzięki zastosowaniu technik immunofluorescencyjnych wykazano wyściółki pęcherzykowe i śródmiąższowe antygenu i przeciwciała, ale nie tr...

Zwiększona liczba limfocytów T z receptorami antygenu gamma-delta w podgrupie osób z sarkoidozą płucną.

Osoby z sarkoidozą oceniano pod kątem preferencyjnego stosowania limfocytów T z receptorem antygenowym limfocytów T typu delta-dodatniego (+). W porównaniu z normalnymi osobnikami (n = 19), grupa z sarkoidozą miała zwiększoną liczbę limfocytów T CD3 + alfa-ujemnych (-) we krwi (normalna, 58 +/- 12 komórek / mikrolitrów, sarkoida, 192 +/- 45 komórki / mikrolitry, P mniejsze niż 0,05) oraz w nabłonkowym płynie płuc (normalne, 78 14 komórek / mikrolitry, sarkoida, 240 +/- 60 komórek / mikrolitry, P mniejsze niż 0,04) i jednocześnie zwiększona liczba krwi i komórki limfocytów T CD3 + gamma delta +, d...

Pochodne leukotaktyczne w zapalnych mazi stawowej u ludzi

Duży procent reumatoidalnych płynów maziowych zawiera aktywność chemotaktyczną dla granulocytów króliczych (neutrofilowych). Aktywność chemotaktyczna jest w dużej mierze związana z piątymi (C5) i szóstymi (C6) składnikami ludzkiego dopełniacza; kombinacja technik fizykochemicznych wskazuje, że aktywność można przypisać do C567 i C5a, produkt rozszczepienia C5. Wiele reumatoidalnych płynów maziowych zawiera enzym rozszczepiający C5, który na podstawie swoistości substratu i podatności na inhibitory jest bardzo podobny do enzymu, który można ekstrahować z lizosomalnych granulek granulocytów l...

Najnowsze zdjęcia w galerii e-gastrolog:

Demonstracja 26-hydroksylacji steroidów C27 w fibroblastach ludzkiej skóry i niedobór tej aktywności w krętniczo-mózgowej żółtaczce.

Wykazano 26-hydroksylację 5 beta-cholestanu-3 alfa, 7 alfa, 12 alfa-triolu i innych steroidów C27 w hodowanych fibroblastach skóry od zdrowych osób. Aktywności w fibroblastach skóry wynosiły w przybliżeniu 5-10% wartości obserwowanych wcześniej w ludzkich homogenatach wątroby i były hamowane przez CO. Pozorna Km była najniższa dla 5 beta-cholestan-3 alfa, 7 alfa, 12 alfa-triolu (1,3 mumol / litr) i najwyższe dla 5-cholesteno-3 beta, 7 alfa-diolu (12 mumol / litr). Szybkość 26-hydroksylowania była najwyższa przy 7 alfa-hydroksy-4-cholesten-3-onu. Cechy te są podobne do tych w wątrobie mitochondrialnej...

Mutacja mutacji w genie białka przenoszącego ester cholesterolu z możliwymi dominującymi wpływami na lipoproteiny o wysokiej gęstości w osoczu.

HDL w osoczu jest ujemnym czynnikiem ryzyka miażdżycy. Białko transferowe estrów cholesterylowych (CETP, 476 aminokwasów) przenosi ester cholesterylowy z HDL na inne lipoproteiny. Pacjenci z homozygotycznym niedoborem CETP powodowanym przez defekt splicingu genu znacznie zwiększyli HDL; jednak heterozygoty mają jedynie łagodny wzrost HDL. Opisujemy dwa probandy z mutacją missense CETP (442 D: G). Chociaż są heterozygotyczne, mają trzykrotny wzrost stężenia HDL i znacznie zmniejszają masę i aktywność CETP w osoczu, co sugeruje, że mutacja ma dominujący wpływ na CETP i HDL in vivo. Komórkowa ekspresja...

Monoklonalne wydzielanie autoprzeciwciał przez ludzkie hybrydomy. Wybór hybryd za pomocą konwencjonalnych i nowatorskich technik.

Komórki hybrydoma wydzielające autoprzeciwciała były wytwarzane przez fuzję komórek somatycznych limfocytów B od pacjenta z układowym toczniem rumieniowatym z dwoma różnymi liniami ludzkiego szpiczaka. Selekcję hybryd utworzonych z jednej z tych linii komórkowych przeprowadzono przy użyciu pożywki hodowlanej zawierającej aminopterynę, ponieważ ta linia komórkowa wykazywała niedobór fosforybozylotransferazy hipoksantyna-guanina (HGPRT). Druga linia szpiczaka nie wykazywała niedoboru HGPRT, lecz była leczona węglanem dietylu, który zapewniał śmierć nieskondensowanych komórek szpiczaka. Ta nowa t...

Struktura błony podstawnej kapilar: badanie porównawcze diabetyków i seksualnych atelektycznych karłów

Grupa 32 seksualnych atelektycznych karłów z wyizolowanym niedoborem ludzkiego hormonu wzrostu (HGH) była wcześniej podobna do osób z genetyczną cukrzycą pod względem hiperlipemii, nietolerancji węglowodanów i wzorców wydzielania insuliny. 11 z tych krasnoludów wykonało biopsje igły z mięśnia czworogłowego uda i tkankę utrwaloną pod mikroskopem elektronowym. Grubość błony podstawnej kapilary została zmierzona i porównana z pomiarami uzyskanymi uprzednio u chorych na cukrzycę i osób zdrowych. Pomiary były podobne w kontrolach i krasnoludkach (odpowiednio 1080? 27 A i 1086? 90 A) i znacznie mniej...

Uszkodzenie reperfuzyjne indukuje apoptozę w kardiomiocytach królika.

Najbardziej skutecznym sposobem ograniczenia martwicy niedokrwiennej mięśnia sercowego jest reperfuzja, ale sama reperfuzja może spowodować uszkodzenie tkanki, które było trudne do oddzielenia od urazu niedokrwiennego. Ten raport identyfikuje elementy apoptozy (programowanej śmierci komórki) w miocytach jako odpowiedź na reperfuzję, ale nie na niedokrwienie. Cecha apoptozy, nukleosomalne drabiny fragmentów DNA (około 200 par zasad) wykryto w tkance mięśnia sercowego z niedokrwieniem / reperfuzją, ale nie w sercach królików normalnych lub niedokrwionych. Granulocytopenia nie zapobiegała rozszczepieniu nu...

Agonista hormonu uwalniającego hormon luteinizujący zmniejsza aktywność biologiczną i modyfikuje zachowanie chromatograficzne hormonu luteinizującego u człowieka.

Wpływ agonisty hormonu uwalniającego hormon luteinizujący (LHRH), [D-Trp6, Pro9-NE] LHRH (LHRHA), na bioaktywność hormonu luteinizującego (LH) oceniano za pomocą testu na śródmiąższowe komórki szczurzą u czterech mężczyzn podczas 14-dniowej d okres leczenia. Stosunki biologiczne / immunologiczne (B / I) początkowo pozostały niezmienione z leczeniem, ale w dniu 12 spadły do poziomów niższych niż wartości podstawowe. Częste pobieranie próbek w 12 dniu ujawniło stępioną reakcję gonadotropin na LHRHA i brak spontanicznych pulsacji LH. Pomimo ciągłego podawania LHRHA, podawanie ludzkiej gonadotro...

Eksperymentalna chemioterapia nekrozy skóry u świń. Mechanistyczne badania toksyczności i ochrony antybiotykowej antracykliny za pomocą radykalnego związku dimerycznego.

Reaktywność przeciwnowotworowych antracyklin i antybiotyków mitomycyny C z dimerami rodników oksomorfolinylowych, bi (3,5,5-trimetylo-2-oksomorfolin-3-yl) (TM3) i bi (3,5-dimetylo-5-hydroksymetylo-2 -oksomorfolin-3-yl) (DHM3), badano in vitro. Reszta oksomorfolinylowa zredukowała daunorubicynę do pośredniego chinonu metydu, który przereagował z rozpuszczalnikiem z wytworzeniem 7-deoksydaunorubicynonu. Reakcja solwolizy następowała po kinetyce pierwszego rzędu, a stałe szybkości reaktywności (k2) zmierzone dla siedmiu analogów antracyklin były w zakresie od 2 X 10 (-2) s-1 do 8,0 X 10 (-4) s-1. Reaktywno...

Specyficzne bioaktywności pochodzących z monocytów interleukiny 1 alfa i interleukiny 1 beta są podobne do siebie na hodowanych tymocytach mysich i na hodowanych komórkach ludzkiej tkanki łącznej.

W niniejszym raporcie porównujemy aktywności biologiczne czystej, ludzkiej alfa i beta pochodzącej z monocytów interleukiny 1 (IL-1) w standardowym teście proliferacji tymocytów, test proliferacji ludzkiego fibroblastów skóry oraz w teście mierzącym stymulację prostaglandyny E2 (PGE2). ) uwalnianie z ludzkich synowiocytów reumatoidalnych. W każdym przypadku różne gatunki IL-1 wytwarzały nasycalną stymulację i dawały podobne krzywe odpowiedzi na dawkę. Maksymalną stymulację połowiczną obserwowano przy średnim stężeniu IL-1 29 pM w teście tymocytów, 2 pM w teście proliferacji fibroblastów sk...

Obecność immunoreaktywnej beta-endorfiny w prawidłowym ludzkim osoczu: jednoczesne uwalnianie beta-endorfiny z adrenokortykotropiną po podaniu metyraponu.

Aby wyjaśnić, czy beta-endorfiny występują w osoczu normalnych osobników, ekstrakty osocza uzyskane przed i po podaniu metyraponu poddano chromatografii żelowej, a otrzymane frakcje badano czułym testem radioimmunologicznym na beta-endorfinę. Podstawowy poziom beta-endorfiny w osoczu wynosił 5,8 +/- 1,1 pg / ml (średnia +/- SE, n = 5), która wzrosła znacząco do poziomu 48,9 +/- 3,8 pg / ml po podaniu pojedynczej dawki doustnej ( 30 mg / kg masy ciała) podawania metyraponu (P mniejsze niż 0,001). Poziom ACTH w osoczu również wzrósł ze średniego poziomu podstawowego wynoszącego 73 +/- 4 pg / ml do 269 ...

Rola sodu w jelitowej absorpcji glukozy u człowieka

Wpływ sodu luminalnego na wchłanianie glukozy przez jelita przy różnych stężeniach glukozy badano za pomocą segmentowej techniki perfuzji u osób zdrowych. Transport moczu w surowicy był hamowany przez perfuzje wolne od sodu z mannitolem lub Tris-HCl jako osmotyczną substytucją sodu (P <0,01-P <0,001). Efekt ten nie wydaje się być wynikiem oporu rozpuszczalnikowego, ponieważ zwiększenie absorpcji wody netto bez dostarczania sodu do światła nie zwiększyło wchłaniania glukozy. Z kolei transport glukozy w dół (stężenie wlewu 6,0-27,8 mmol / litr) nie miało wpływu na brak sodu w roztworze infuz...

Podstawienie pojedynczej zasady w regionie kodującym neurofizynę II związaną z rodzinnym moczowodem centralnym.

Aby wyjaśnić molekularny mechanizm rodzinnej centralnej moczówki prostej (FDI), zsekwencjonowaliśmy gen argininowej wazopresyny-neurofizyny II (AVP-NPII) u 2 pacjentów należących do rodowodu, który jest zgodny z autosomalnym dominującym sposobem dziedziczenia. Badaniami objęto również 10 pacjentów z idiopatyczną centralną moczówką prostą (IDI) i 5 normaliami. Gen AVP-NPII, znajdujący się na chromosomie 20, składa się z trzech eksonów, które kodują domniemany peptyd sygnałowy, AVP, NPII i glikoproteinę. Stosując reakcję łańcuchową polimerazy, fragmenty obejmujące region promotora i wszystk...

Funkcja transportowa transkobalaminy II

Pobieranie wolnego i związanego 57CoB12, głównie transkobalaminy II (TC II), badano w izolowanej, perfundowanej wątrobie i nerce psa. (1) Występowało dobre wychowanie TC II-B12 psa przez oba narządy. (2) W wątrobie TC II zwiększyło wychwyt nad wolną B-12. (3) Pobieranie przez nerki wolnego B-12 było większe niż pobranie TC II-B12. Wolny B-12 nie zaginął w moczu ani nie powrócił do obiegu. (4) W przeliczeniu na gram tkanki wychwyt nerkowy TC II-B12 był większy niż wątrobowy. (5) Wystąpiło wydzielanie nerkowe lub wytwarzanie TC II (6) Niektóre TC II, ale więcej leku wiążącego o większej wielko...

Poziomy we krwi i szybkość wytwarzania 17-hydroksypregnenolonu u człowieka

Opracowano wiarygodny test radio-ligand do pomiaru 17-hydroksypregnenolonu w osoczu krwi obwodowej człowieka. Średnie stężenie 17-hydroksypregnenolonu w osoczu u mężczyzn wynosiło 1,9 ?g / ml; a u kobiet 3,5 miligrama / ml. Te środki nie różniły się znacząco od siebie, a poziomy były takie same w fazie pęcherzykowej i lutealnej cyklu miesiączkowego. U kobiet kora nadnerczy była źródłem 17-hydroksypregnenolonu; u mężczyzn 40% zostało wytworzone przez jądra. Ponieważ wskaźnik klirensu metabolicznego wynosił około 2000 litrów / 24 godziny, oszacowania szybkości produkcji wynosiły 4-7 mg / 24 g...

Częściowa charakterystyka antygenowych składników błon osoczowych paciorkowców w ostrym kłębuszkowym zapaleniu nerek

Frakcje surowicy immunoglobuliny G (IgG) wyznakowane fluoresceiną od pacjentów z ostrym poststokokokowym zapaleniem kłębuszków nerkowych zabarwiały części błony podstawnej kłębuszków nerkowych i mezangium tkanki nerkowej uzyskane od tych samych pacjentów we wczesnej fazie choroby. Tkanka nerkowa uzyskana od zdrowych osób i od pacjentów z innymi chorobami nerek nie zabarwiła się tymi frakcjami IgG. Wstępna absorpcja frakcji surowicy za pomocą różnych bakterii bezzapachowych wykazała, że tylko niektóre paciorkowce grupy A zniosły zdolność do barwienia. Frakcjonowanie paciorkowców w składniki ko...

Zaangażowanie dużych multimerów czynnika von Willebranda (vWF) i niezwykle dużych form vWF pochodzących z komórek śródbłonka w wywołanej stresem ścinania agregacji płytek.

Naprężenie ścinające o wartości 180 dyn / cm2 stosowano przez 0,5 i 5 minut w przypadku płytek krwi w osoczu z cytrynianem lub krwi w lepkościomierzu stożek-płytka z minimalnymi interakcjami na powierzchni płytek krwi. Płytki krwi agregowały w polu ścinania, jeśli obecne były duże multimery czynnika von Willebranda (vWF). Agregacja nie wymagała ristocetyny, innych czynników egzogennych ani desygnacji vWF. Niezwykle duże multimery vWF wytwarzane przez ludzkie komórki śródbłonka były funkcjonalnie bardziej skuteczne niż największe formy vWF w osoczu w podtrzymywaniu agregacji indukowanej przez śc...

Ocena ilościowa tworzenia się fragmentu X podczas leczenia trombolitycznego streptokinazą i tkankowym aktywatorem plazminogenu.

Określiliśmy zakres powstawania fragmentu X podczas leczenia trombolitycznego przez całkowanie w czasie stężenia fibryny beta beta-42 beta w osoczu. Peptyd ten jest uwalniany ilościowo, gdy fragment X powstaje w wyniku działania plazminy na fibrynogen lub fibrynę I. W odpowiedzi na streptokinazę (SK) i rt-PA przekształcono fibrynogen odpowiednio 264 +/- 54 i 95 +/- 12 mg / dl do fragmentacji X. Przez immunoblotting, fragment X wykazano już po 5 minutach po SK i 30 minut po rt-PA, i był nadal widoczny 24 godziny po traktowaniu. Pacjenci leczeni SK wykazywali znaczną dalszą degradację plazmidu fragmentu X do...

Wada immunoregulacyjnych podzbiorów komórek T u pacjentów z toczniem rumieniowatym układowym, wykazana w przypadku przeciwciała anty-2H4.

Fenotyp powierzchni komórkowej limfocytów krwi obwodowej (PBL) u pacjentów z układowym toczniem rumieniowatym (SLE) scharakteryzowano monoklonalnym przeciwciałem anty-2H4, które definiuje podzespół indukujący supresję człowieka. Wykazano, że populacja komórek T4 + 2H4 + ma kluczowe znaczenie dla aktywacji komórek supresorowych T8 +. Pacjenci ze SLE mają znacząco zmniejszony procent komórek T4 + 2H4 + (13 +/- 2%) w ich PBL w porównaniu z normalnymi kontrolami (21 +/- 1%) (P mniej niż 0,001). To zmniejszenie było największe u pacjentów z aktywnym SLE, szczególnie u pacjentów z chorobą nerek. Szereg...

Protoporfiria erytropoetyczna w myszy domowej. Receptywny odziedziczony niedobór ferrochelatazy z niedokrwistością, nadwrażliwością na światło i chorobą wątroby.

Aktywna mutacja autosomalna recesywna (nazwana fch lub niedobór ferrochelatazy) powodująca żółtaczkę i niedokrwistość u myszy pojawiły się w eksperymencie z mutagenezą za pomocą etylonitrosomocznika. Homozygoty (fch / fch) wykazują niedokrwistość hemolityczną, nadwrażliwość na światło, cholestazę i ciężką niewydolność wątroby. Protoporfiryna znajduje się w wysokim stężeniu w erytrocytach, surowicy i wątrobie. Aktywność ferrochelazy w różnych tkankach wynosi 2,7-6,3% normy. Heterozygoty (+ / fch) nie są anemiczne i mają prawidłową czynność wątroby; nie są wrażliwi na działanie...

Badania nad lipolizą w ludzkich komórkach tłuszczowych

Epinefryna stymulowała lipolizę i wychwyt tlenu przez podskórne komórki tłuszczowe człowieka. Gdy glukoza-14C była obecna w pożywce, jej wykorzystanie nie zostało zwiększone przez epinefrynę, chociaż nastąpiło przyspieszenie lipolizy. Insulina nie zmniejszała produkcji kwasów tłuszczowych stymulowanych adrenaliną. Połączenie ludzkiego hormonu wzrostu i kortyzolu stymulowało produkcję kwasów tłuszczowych przez izolowane ludzkie komórki tłuszczowe w mniejszym stopniu niż epinefryna. Gdy ludzki hormon wzrostu lub kortyzol był stosowany pojedynczo lub gdy bydlęcy hormon wzrostu został dodany w p...

Wpływ adeptyny 3a, 5'-monofosforanu na wytwarzanie glukozy i amoniaku przez korę nerkową

W badaniach wykorzystujących plasterki korowe nerki nerkowej, dodanie 3?, 5? -Monofosforanu adenozyny (cyklicznego AMP) do pożywki inkubacyjnej spowodowało wzrost produkcji glukozy z glutaminy, glutaminianu, (3-ketoglutaranu, fumaranu, jabłczanu i szczawianuoctanowego, ale nie z glicerolu i fruktozy. Obserwacje te sugerują, że cykliczny AMP przyspiesza ograniczającą szybkość reakcję glukoneogenną pomiędzy szczawiooctanem a fosforanami triozy. Dodatek do podłoża hormonu przytarczycznego, o którym wiadomo, że zwiększa kortykalne AMP w nerkach, stymulował również produkcję glukozy z glutaminy. Gdy nerk...

Dynamiczna regulacja interakcji receptorów beta-adrenergicznych leukocytów z fizjologicznymi zmianami w krążących katecholaminach.

Receptory beta-adrenergiczne na ludzkich jednojądrzastych leukocytach oceniano, stosując wiązanie [125I] jodohydroksybenzylopindololu. Badanych poddano badaniu na plecach i po ambulatoryjnym manewrze, który zwiększył w przybliżeniu dwukrotne katecholaminy w osoczu. powinowactwo beta-receptora do agonistów, mierzone przez rywalizację wiązania [125I] jodohydroksybenzylopindololu przez (-) izoproterenol, było znacząco zmniejszone w miarę chodzenia, a zmniejszenie to było związane ze zmniejszeniem odsetka agonisty wiążącego beta-receptora z wysokim powinowactwem z średnia (+/- SEM) 42 +/- 5 do 24 +/- 2% (P...

Ludzkie i szczurze komórki beta różnią się transporterem glukozy, ale nie ekspresją genu glukokinazy.

Homeostaza glukozy jest kontrolowana przez czujnik glukozy w trzustkowych komórkach beta. Badania na komórkach beta gryzoni sugerują rolę GLUT2 i glukokinazy w tej funkcji kontrolnej i mechanizmach prowadzących do cukrzycy. Niewiele jest bezpośrednich dowodów na to, że te dwa białka wiążą się z rozpoznawaniem glukozy przez ludzkie komórki beta. W niniejszym badaniu in vitro bada się rolę transportu glukozy i fosforylacji w preparatach beta-komórek z niedoczynnością cukrzycy u trzustki ludzkiej. Ludzkie komórki beta różnią się od komórek beta gryzoni ekspresją genu transportera glukozy (głównie...

Badanie fizjologicznych podstaw zwiększonej wartości wysiłkowej dla dławicy piersiowej po kondycjonowaniu fizycznym

Osiem pacjentów z chorobą niedokrwienną serca i wysiłkową dusznicą bolesną z powodzeniem ukończyło 11-15 tygodniowego programu ćwiczeń wytrzymałościowych. Próg dławicy płucnej ustalono za pomocą pionowego treningu ergometru rowerowego i stymulacji przedsionkowej. Produkt skurczu serca i skurczowego ciśnienia tętniczego przy progu dusznicy wysiłkowej był wyższy po kondycjonowaniu. sugerując, że kondycjonowanie zwiększyło maksymalną dostawę O2 mięśnia sercowego podczas wysiłku. Jednakże, gdy dławica była indukowana przez stymulację przedsionkową, częstość akcji serca, ciśnienie tętn...

L-trijodotyronina stymuluje wzrost za pomocą czynnika autokrynnego w hodowli komórkowej wytwarzającej hormon wzrostu.

L-Trijodotyronina (T3) stymuluje syntezę DNA i replikację hodowanych komórek GC, linii komórkowej wydzielającej hormon wzrostu odpowiedzialny za T3 (GH). Aby określić, czy T3 pobudza wydzielanie autokrynnego czynnika wzrostu, porównaliśmy aktywność promującą wzrost pożywki kondycjonowanej przez komórki stymulowane T3 i komórki zubożone w T3 do nie uwarunkowanej pożywki. Dodanie poliklonalnej surowicy królika anty-T3 do pożywki zawierającej T3 zmniejszyło zawartość T3 w komórce o 50-70%. W pożywce bezwarunkowej surowica anty-T3 zmniejszała indukowany przez T3 wzrost komórek i produkcję GH o 40...

Pozakomórkowa proteoliza w dorosłym mysim mózgu.

Aktywatory plazminogenu są ważnymi mediatorami metabolizmu zewnątrzkomórkowego. W układzie nerwowym uważa się, że aktywatory plazminogenu są zaangażowane w procesy przebudowy wymagane do migracji komórek podczas rozwoju i regeneracji. Badaliśmy ekspresję układu aktywatora plazminogenu / plazmin w dorosłym mysim ośrodkowym układzie nerwowym. Tkankowy aktywator plazminogenu syntetyzowany jest przez neurony w większości regionów mózgu, podczas gdy znacząca proteolityczna proteoliza katalizowana aktywatorem plazminogenu ogranicza się do odrębnych obszarów, w szczególności w obrębie hipokampa i pod...

Rekombinowany ludzki czynnik stymulujący kolonie granulocytowo-makrofagowe stymuluje dojrzałą ludzką funkcję neutrofili i eozynofili in vitro, ekspresję receptora powierzchniowego i przeżycie.

Oczyszczony rekombinowany ludzki czynnik stymulujący kolonie granulocytów i makrofagów (rH GM-CSF) był silnym stymulatorem dojrzałych ludzkich eozynofili i neutrofili. Oczyszczony rH GM-CSF wzmagał aktywność cytotoksyczną neutrofili i eozynofili przeciw celom pokrytym przeciwciałem, stymulował fagocytozę dezaktywowanych w surowicy drożdży przez oba typy komórek w sposób zależny od dawki i stymulował jodowanie w obecności neutrofili w obecności zymosanu. Dodatkowo, rH GM-CSF wzmacniało-stymulowaną degranulację uprzednio traktowanych neutrofilów cytochalazyną B (FMLP) i stymulowaną przez FMLP prod...

Wykrywanie krzyżowo-reaktywnych idiotypów przeciwciał anty-DNA na immunoglobulinach związanych z tkankami nerkowymi od pacjentów z toczniem.

Reaktywne krzyżowo idiotypy przeciwciał anty-DNA zidentyfikowano na immunoglobulinach związanych z tkankami w badaniu biopsji nerkowych od 26 pacjentów z układowym toczniem rumieniowatym (SLE). Wykazano, że biopsje 12 (46%) mają jeden lub oba idiotypy testowane przez anty-idiotypowe odczynniki. Idiotypy zidentyfikowano w błonie podstawnej kłębuszków nerkowych, w cytoplazmie komórek mezangialnych iw ogniskowych proliferacjach pęczków. Przeciwnie, w żadnej z 24 pozytywnych immunoglobulin dodatnich biopsji kontrolnych nie można wykazać ani idiotypu. Blokowanie badań u dwóch pacjentów wskazywało, że idi...

Dziedziczenie ludzkich wariantów 1-kwaśnej glikoproteiny (orosomucoid)

Chociaż warianty glikoproteiny ?-kwasowej wolnej od kwasu sialowego opisano u ludzi, sposób dziedziczenia tych typów nie został wcześniej opisany. Dzięki zastosowaniu nowej techniki immunofiksacji po elektroforezie w żelu agarozowym pełnej surowicy potraktowanej neuraminidazą, niniejsze badanie wykazuje, że typy wariantów glikoproteinowych? 1 w członach rodziny są zgodne z dziedziczeniem jako cechy autosomalne z kodominującą ekspresją. Częstotliwości genów zostały określone dla kilku grup etnicznych. Z całkowitej liczby 11 par macierzy-sznurka w surowicy siedem było niezgodnych typów, co wskazuje,...

Rola chlorków i wewnątrzkomórkowego pH na aktywność transportera anionów organicznych szczurzego hepatocytów.

Wcześniejsze badania w hodowanych hepatocytach szczurzych ujawniły, że początkowy wychwyt sulfobromoftaleiny (BSP) był znacznie zmniejszony po usunięciu Cl- z pożywki. W niniejszym badaniu ustalono jednokierunkowe Cl-gradienty w krótkookresowych hodowanych hepatocytach szczura i określono ich wpływ na pobór BSP. Badania te wykazały, że wychwyt BSP wymaga zewnętrznego Cl- i nie jest stymulowany przez jednokierunkowe gradienty Cl-, co sugeruje, że transport BSP nie jest sprzężony z transportem Cl. W przeciwieństwie do tego, transport BSP jest stymulowany przez gradient OH-wewnątrz na zewnątrz, zgodny z ...

Charakterystyka dwóch populacji ludzkich limfocytów posiadających łatwo wykrywalną immunoglobulinę powierzchniową.

Dwie odrębne populacje limfocytów, z których każda zawierała łatwo wykrywalną powierzchnię immunoglobuliny, wykryto w ludzkiej krwi obwodowej. Pierwsze, komórki B, mają determinanty powierzchni, które są stabilne w 37 ° C, ale są usuwane przez pronazę i regenerują się w hodowli. Komórki są przylegające do nylonu i mają receptor dla C3, a badania z jednostkową sedymentacją grawitacyjną wskazują, że są to głównie małe limfocyty. Komórki B zawierają 9,5% całkowitej liczby limfocytów, przy prawidłowym zakresie od 3 do 16%. Ponieważ wielu lub więcej limfocytów nie ma wbudowanych w błonę...

Dwie odrębne grupy immunoglobulin A (IgA) ujawnione przez trawienie trawienne

Składniki surowicy IgA M, wydzielnicze IgA oddzielone od siary i IgA z surowicy pacjentów z marskością wątroby trawiono pepsyną przy pH 4,1. Składniki M IgA są segregowane na dwie grupy na podstawie ich względnej ilości trawienia trawiennego. Surowicę surowicy i siatkówki trawiono w całkowitej szybkości pośredniej do tej z dwóch grup białek szpiczaka IgA. Okazało się jednak, że siarkowa IgA może być początkowo bardziej oporna na trawienie trawienne niż surowica IgA. Zmienność tempa trawienia trawiennego nie była związana z mobilnością elektroforetyczną, lekkim łańcuchem ani podklasą IgA....

Przeciwciało przeciwko ligandowi CD40, gp39, blokuje występowanie ostrych i przewlekłych postaci choroby przeszczepu przeciwko gospodarzowi.

Przewlekła i ostra choroba przeszczep przeciwko gospodarzowi (cGVHD i aGVHD) wynika z komórek dawcy reagujących na odmienne allele MHC u gospodarza. W cGVHD (H-2d -> H-2bd), zwiększone wytwarzanie immunoglobulin poliklonalnych jest spowodowane interakcją wszystkich wyspecjalizowanych komórek T pomocniczych (Th) i komórek B gospodarza. In vivo podawanie przeciwciała do ligandu dla CD40, gp39, zablokowane indukowane cGVHD surowicowe autoprzeciwciała anty-DNA, wytwarzanie IgE, spontaniczna produkcja immunoglobulin in vitro i powiązana splenomegalia. Wytwarzanie przeciwciał utrzymywało się przez dłuższy okr...

Produkcja ciała ketonowego i utlenianie u osób otyłych na czczo.

Stężenie acetooctanu w osoczu i całkowite wytwarzanie ciał ketonowych i utlenianie do CO2 określono za pomocą techniki znacznika izotopowego u ośmiu otyłych osobników przechodzących stopniowe głodzenie. Po krótkim czasie postu i warunkach łagodnej ketonemii i minimalnej ketonurii szybkości wytwarzania acetooctanu i całkowitej produkcji ciała ketonowego i utleniania były bezpośrednio związane ze wzrostem stężenia w osoczu. Po dłuższym okresie postu i surowszej ketonii, acetooctan i całkowita produkcja ciał ketonowych oraz szybkości utleniania były wyższe, ale stały się niezwiązane ze stęże...

Hemopoetyczne pochodzenie podjednostek czynnika XIII A w postaci płytek krwi, monocytów i osocza. Dowody z badań dotyczących przeszczepienia szpiku kostnego.

Podjednostka czynnika XIII A (FXIIIA) znajduje się w osoczu, płytkach krwi i monocytach. Wkład hemopoetyczny do FXIIIA w tych składnikach badano u pacjentów przeszczepionych szpikami od dawców z różnymi fenotypami FXIIIA. U trzech pacjentów z udanym wszczepieniem (genotypem DNA, fenotypowaniem krwinek czerwonych i badaniami cytogenetycznymi) zmieniono fenotypy płytek krwi i monocytów FXIIIA na fenotypy dawcy z odzyskiem hematologicznym. Tak więc, FXIIIA w płytkach krwi i monocytach jest syntetyzowany de novo i / lub z ich komórek progenitorowych. Zmiana fenotypu FXIIIA osocza po transplantacji była bardzie...

Arg60 do mutacji Leu ludzkiego receptora tromboksanu A2 w dominująco dziedzicznym zaburzeniu krzepnięcia krwi.

Ostatnie postępy w genetyce molekularnej ujawniły mechanizmy leżące u podstaw wielu dziedzicznych zaburzeń u ludzi. Wśród nich mutacje w receptorach sprzężonych z białkiem G wyraźnie wykazały dwa rodzaje nieprawidłowości, mianowicie utratę funkcji i konstytutywną aktywację receptorów. Receptor tromboksanu A2 (TXA2) jest członkiem rodziny receptorów sprzężonych z białkiem G i pełni podstawową rolę w hemostazie poprzez interakcję z TXA2 w celu indukcji agregacji płytek. Tutaj identyfikujemy pojedyncze podstawienie aminokwasu (Arg60 -> Leu) w pierwszej pętli cytoplazmatycznej receptora TXA2 w...

Izolacja, oznaczanie i wydzielanie poszczególnych ludzkich neurofizin.

Ludzką neurofizynę wyizolowano z osuszonych acetonem ludzkich tylnych przysadek i rozdzielono na dwa główne peptydy neurofizyczne za pomocą chromatografii jonowymiennej i na cztery główne peptydy za pomocą preparatywnej elektroforezy w żelu tarczowym. Antysurowice hodowane na królikach wyodrębniły tylko dwa specyficzne miejsca antygenowe na izolowanych peptydach neurofizycznych. Opracowano indywidualne czułe i specyficzne testy radioimmunologiczne dla dwóch ludzkich neurofizyn. Te testy wykorzystano do pomiaru każdej neurofizyny w nieekstrahowanym ludzkim osoczu. Te dwie neurofazyny są wydzielane niezale...

Hamowanie proliferacji komórek mięśni gładkich u uszkodzonych tętnic szczura. Interakcje heparyny z podstawowym czynnikiem wzrostu fibroblastów.

Heparyna hamuje proliferację komórek mięśni gładkich (SMC) po urazie tętnic za pomocą mechanizmów, które nie zostały jeszcze zdefiniowane. Ponieważ w inicjacji proliferacji SMC pośredniczy podstawowy czynnik wzrostu fibroblastów (bFGF), badaliśmy możliwość, że heparyna hamuje proliferację SMC przez zastąpienie bFGF ze ściany tętnicy. Stosując model tętnicy szyjnej z uszkodzeniem tętnicy szyjnej, wykazujemy, że wstrzyknięcie heparyny w bolusie powoduje wyczerpanie ściany tętnicy zarówno podawanego ogólnoustrojowo bFGF, jak i endogennego bFGF. Heparyna nie zmniejsza jednak zawartości bFGF w ...

Identyfikacja pojedynczej zmiany nukleotydów w genie fosforybozylotransferazy hipoksantynowo-guaninowej (HPRTYale) odpowiedzialnej za zespół Lesch-Nyhana.

Całkowity niedobór fosforybozylotransferazy hipoksantyny-guaniny (HPRT) powoduje zespół Lesch-Nyhana. Wcześniejsza charakterystyka zmutowanej formy HPRT, HPRTYale, u osobnika z zespołem Lescha-Nyhana ujawniła normalne stężenia mRNA i białka, brak resztkowej aktywności katalitycznej i migrację katodową po PAGE. Sklonowaliśmy i zsekwencjonowaliśmy cDNA HPRTYale. Sekwencja nukleotydów cDNA HPRTYale pełnej długości ujawniła podstawienie pojedynczego nukleotydu w porównaniu z cDNA HPRT normalnego: G ---- C w pozycji nukleotydowej 211. Transwersja ta przewiduje substytucję argininy na glicynę w pozycji 7...

Regulacja akumulacji cytoplazmatycznej 5-metylotetrahydrofolianu w komórkach MA104 jest niezależna od regulacji receptora folanowego.

Aby lepiej zrozumieć, w jaki sposób receptor folanowy (zwany również folenderem błonowym) jest w stanie dostarczyć kwas 5-metylotetrahydrofoliowy do cytoplazmy komórek MA104 zubożonych w folian, zbadaliśmy kinetykę ruchu od powierzchni komórki do cytoplazmy. Związany kwas 5-metylotetrahydrofoliowy przeniesiono do odpornego na kwasy przedziału membranowego z szybkością 0,9-1,0 pmol / 10 (6) komórek na godzinę. Ten kwas foliowy pojawił się w cytoplazmie w tym samym tempie. Ponadto, cytoplazmatyczny kwas 5-metylotetrahydrofoliowy ulegał poliglutaminacji z szybkością 0,6-0,7 pmola / 10 (6) komórek na g...

Wykazanie obecności kwasu tuberkulostearynowego w plwocinie pacjentów z gruźlicą płuc przez monitorowanie wybranych jonów.

Wybrane monitorowanie jonów zastosowano do wykrycia kwasu tuberkulostearynowego (kwasu 10-metyloktadekanowego) w plwocinie pacjentów z gruźlicą płuc. Próbki autoklawowano, liofilizowano, ekstrahowano i metanolizowano przed poddaniem chromatografii cienkowarstwowej i wstrzyknięto do chromatografu gazowego / spektrometru masowego. Kwas tuberkulostearynowy można było wykryć w pięciu z sześciu próbek prątków gruźlicy zawierających szybkie pręciki wykrywalne za pomocą mikroskopii świetlnej barwionych barwników Ziehl-Neelsena. Po tym jak próbki plwociny były hodowane przez pięć dni na pożywce Löwenst...

Miejsce nasycenia o wysokim powinowactwie do kompleksów transkobalaminy II-witaminy B12 w preparatach błony łożyska ludzkiego.

Opracowano badania oceniające wiązanie wiązania witaminy B12 z błoną komórkową z łożyska ludzkiego. Kompleks transkobalaminy II-witaminy B12 (TCII-B12), który ma znacznie większe powinowactwo do błon niż sama witamina B12, wiąże się z pojedynczym nasycalnym miejscem wiązania z przybliżoną Ka = 7,2 mM-1. Wiązanie wymaga dwuwartościowego kationu i jest zależne od temperatury. Wolne TCII może konkurować z TCII-B12 dla miejsca wiązania, ale ma nieco mniej powinowactwa niż TCII-B12. Szczur TCII-B12 ma stałą powinowactwa, która jest mniejsza niż jedna piąta od ludzkiego TCII-B12; ludzkie TCI-B12,...

Hamowanie interakcji między komórkami leukocytów a śródbłonkiem i stan zapalny przez peptydy z adhezyny bakteryjnej, która naśladuje czynnik krzepnięcia X.

Czynnik X (czynnik dziesiąty) kaskady krzepnięcia wiąże się z integryną CD11b / CD18 podczas zapalenia, inicjując aktywność prokoagulacyjną na powierzchni leukocytów (Altieri, DC, OR Etingin, DS Fair, TK Brunk, JE Geltosky, DP Hajjar i TS Edgington, 1991. Science [Wash.DC]., 254: 1200-1202). Filamentowa hemaglutynina (FHA), adhezyna z Bordetella pertussis również wiąże się z integryną CD11b / CD18 (Relman D., E. Tuomanen, S. Falkow, DT Golenbock, K. Saukkonen i SD Wright 1990. Cell 61: 1375 -1382). Pętle wiążące FHA i CD11b / CD18 podobieństwa sekwencji aminokwasów dzielą X. Peptydy FHA podobne do...

Transport bengalu różanego z udziałem albuminy za pośrednictwem perfundowanej wątroby szczura. Kinetyka reakcji na powierzchni komórki.

Szybka dysocjacja anionów organicznych z albuminy osocza maksymalizuje prezentację wolnego liganda na powierzchni komórki, a tym samym sprzyja jego wydajnej ekstrakcji w wątrobie. Nawet przyjmując te optymalne warunki, taurocholaty i różany bengal mają jednak frakcje ekstrakcji wątrobowej, które są wyższe niż można przypisać spontanicznej dysocjacji ich kompleksów albumin-ligand. W tym badaniu opracowaliśmy model transportu, który przypisuje to zachowanie do miejsc na błonie komórkowej hepatocytów, które wiążą kompleksy albumin-ligand, promując transport liganda do hepatocytów. Dopasowanie tego...

Badania interakcji wiązania wybranych podgrup receptorów po częściowym sieciowaniu kompleksów receptor-ligand z fotoaktywowanym heterobifunkcyjnym odczynnikiem.

Niektóre hormonalne i niehormonalne układy wiązania, takie jak model leukoaglutyniny-limfocytów, wykazują złożone oddziaływania receptor-ligand, które skutkują nieliniowymi wykresami Scatcharda. Takie poletka interpretuje się jako wskazujące albo homogenne ujemnie oddziałujące miejsca wiązania albo heterogenne miejsca o różnym i stałym powinowactwie. Oceniliśmy trafność tych interpretacji w naszym systemie przez skoniugowanie ligandu z fotoaktywowanym czynnikiem heterobifunkcyjnym i sieciowanie koniugatu z podzbiorem receptorów przed badaniem oddziaływań wiązania nie-usieciowanych miejsc. Koniuga...

Detekcja nosiciela hemofilii B przez zastosowanie polimorfizmu miejsca restrykcyjnego związanego z koagulacyjnym genem czynnika IX.

Klonowany komplementarny DNA dla czynnika krzepnięcia IX (FIX) wykrywa częstą odmianę polimorfizmu długości restrykcyjnej (RFLP) w ludzkich genomowych DNA trawionych endonukleazą restrykcyjną Taq I. Ten marker genetyczny został użyty, równolegle z koagulacją i testami immunologicznymi, w celu śledzenia segregacja nieprawidłowego genu FIX w dużej rodzinie hemofilii B. Spośród sześciu potencjalnych żeńskich nosicieli, testy funkcjonalne wykazały, że cztery miały wysokie prawdopodobieństwo, a dwa małe prawdopodobieństwo bycia nosicielami. Analiza na poziomie DNA za pomocą sondy cDNA miała charakt...

Zastosowanie mieszaniny hel-tlen podczas maksymalnego przepływu wydechowego w celu wykazania niedrożności w małych drogach oddechowych u palaczy

Mierzyliśmy reakcję na oddychanie mieszaniną 80% helu i 20% tlenu (He) podczas maksymalnego manewru przepływu wydechowego (MEFV) u 66 niepalących i 48 palaczy w wieku 17-67 lat. Wszyscy badani mieli (wymuszoną objętość wydechową 1 s / wymuszoną pojemność życiową [FEV1.0 / FVC]) × 100 więcej niż 70%. Podczas gdy natężenie przepływu palaczy mieściło się w zakresie ? 2 SD dla osób niepalących przy 50% VC (Vpax50), obie grupy wykazały zmniejszenie przepływu wraz z wiekiem (niepalący: r = -0,34, P <0,01, palacze r = -0,52, P <0,001). Osoby niepalące nie wykazywały istotnej redukcji wraz z ...

Dekarboksylaza uroporfiryrenowa: mutacja miejsca splicingowego powoduje delecję eksonu 6 w wielu rodzinach z porfirią cutanea tarda.

Dekarboksylaza uroporfirynogenu (URO-D) jest cytosolowym enzymem hemoselektywnym, który przekształca uroporfirynogen w koproporfirynogen. Defekty w locus dekarboksylazy uroporfirynogenu powodują ludzką chorobę genetyczną, rodzinną porfirię, cutanea tarda. Mutacja miejsca splicingu została znaleziona w rodowodzie z rodzinną porfirią cutanea tarda, która powoduje usunięcie ekson 6 z mRNA. Połączenia intron / ekson po obu stronach eksonu 6 znajdują się pomiędzy kodonami, tak więc powstałe białko jest krótsze niż normalne białko, brakuje tylko aminokwasów kodowanych przez ekson 6. Skrócone białko n...

Ekspresja mutacji missense w informacyjnym RNA dla ciężkiego łańcucha beta-miozyny w tkance mięśnia sercowego w kardiomiopatii przerostowej.

Stwierdziliśmy, że mutacja missense w egzonie 13 genu ciężkiego łańcucha beta-miozyny (beta MHC) ulega ekspresji w informacyjnym RNA (mRNA) wyizolowanym z biopsji endomiokardialnej prawej komory uzyskanej z probanda rodziny z kardiomiopatią przerostową. Mutacja jest wynikiem substytucji adeniny dla reszty guaniny w jednym allelu genu beta MHC i tworzy drugie miejsce rozpoznania dla endonukleazy restrykcyjnej Ddel w eksonie 13. Mutacja jest dziedziczona w sposób mendlowski i ulega segregacji z kardiomiopatią przerostową w tej rodzinie. Komplementarne DNA zsyntetyzowane z RNA wyizolowanego z biopsji endomiokardi...

Wymiana dwutlenku węgla u ciężarnej małpy rezus: wielokompartmentowa analiza kinetyki dwutlenku węgla

Wymiany dwutlenku węgla u ciężarnej małpy rezus badano ilościowo za pomocą wodorowęglanu sodu-14C i stosując model układu siedmiu przedziałów. Szybkości transferu w różnych przedziałach, wielkości przedziałów i szybkości produkcji dwutlenku węgla przez płód i matkę określono za pomocą komputera zaprogramowanego tak, aby pasował do modelu teoretycznego do danych poprzez dostosowanie wartości parametrów modelu aż do najlepszego dopasowania ? Otrzymano. Potwierdzono, że wymiana dwutlenku węgla pomiędzy płodową i matczyną krwią przez łożysko jest szybka, że pomiędzy płodową krwią i ...

Zmieniono ekspresję kallikreiny nerkowej i ekspresji genu reniny u szczurów nerczycowych i modulację poprzez konwersję hamowania enzymu.

Wydalanie kallikreiny z moczem (UKE) jest zmniejszone u szczurów z pasywnym zapaleniem nerek Heymann (PHN), ale wzrasta po konwersji inhibicji enzymu (CEI). Chociaż CEI wzmaga aktywność bradykininy, nie zbadano ani wpływu CEI na wydzielanie kalikreiny, ani na nieprawidłowy metabolizm kalikreiny nerkowej w PHN. Aby określić mechanizm, za pomocą którego CEI zwiększa UKE, normalne szczury i PHN otrzymywały enalapril, 40 mg / kg doustnie przez 4 dni. UKE był o 85% niższy w PHN niż w normalnych i wzrósł w obu grupach po CEI, chociaż UKE w PHN pozostało znacznie mniej niż w normalnych. MRNA kalikreiny był ...

Identyfikacja mutacji w sekwencji kodującej ludzki gen peroksydazy tarczycy, powodujący wole wrodzone.

Peroksydaza tarczycy (TPO) jest kluczowym enzymem w syntezie hormonów tarczycy, a wady TPO są uważane za najbardziej rozpowszechnione przyczyny wrodzonych błędów metabolizmu tarczycy. Zbadaliśmy adoptowanego chłopca z defektem jodkowym, który przedstawił krwawą niedoczynność tarczycy w wieku 4 miesięcy, źle spełniał leczenie tyroksyną i opracował wolę ściskającą, wymagającą częściowej resekcji w wieku 12 lat. Badania biochemiczne wykazały brak aktywności TPO w wyciętej tkance. W badaniach genomowego DNA zidentyfikowano wstawkę w 4 parach zasad w ósmym eksonie genu TPO i wykazano, że pacje...

Wykorzystanie nadtlenku wodoru w leukocytach z niedoborem mieloperoksydazy: możliwy mikrobiologiczny mechanizm kontrolny

Wywołane fagocytozą mrówczan i oksydacja glukozy C-1 przez leukocyty polimorfojądrowe pacjenta z dziedzicznym niedoborem mieloperoksydazy były znacznie większe niż normalnie. Dodanie katalazy do zawiesiny leukocytów było wymagane dla optymalnego utleniania mrówczanu. Azydek i cyjanek zwiększają utlenianie C-1 glukozy przez normalne leukocyty, ale mają niewielki lub żaden wpływ na leukocyty z niedoborem mieloperoksydazy, co sugeruje, że te środki normalnie stymulują utlenianie C-1 glukozy, częściowo, przez hamowanie mieloperoksydazy. Sugeruje się, że hamowanie lub nieobecność mieloperoksydazy powod...

Dodanie czynnika wzrostu komórek śródbłonka i heparyny do ludzkich hodowli komórek śródbłonka żyły pępkowej zmniejsza ekspresję inhibitora aktywatora plazminogenu-1.

Inhibitor aktywatora plazminogenu-1 (PAI-1) jest specyficznym i szybkim inhibitorem tkankowego aktywatora plazminogenu (tPA) i urokinazy. Badania kliniczne sugerują, że PAI-1 może odgrywać kluczową rolę w regulacji fibrynolizy. Szereg czynników moduluje aktywność PAI-1 w hodowli komórek śródbłonka, a izolacja cDNA PAI-1 umożliwia teraz badanie regulacji PAI-1 na poziomie mRNA. Zbadaliśmy wpływ czynnika wzrostu komórek śródbłonka (ECGF) i heparyny na ekspresję PAI-1 w hodowli komórek śródbłonka żyły pępkowej człowieka (HUVEC). Dodanie ECGF i heparyny do hodowli HUVEC powoduje 3-10-krotne zmnie...

Niedobór czynnika chemotaktycznego Inactivator w ludzkiej surowicy z niedoborem ?-antytrypsyny

Jak ujawniono w odpowiednich procedurach frakcjonowania, ludzka surowica z niedoborem a-1-antytrypsyny (a-1-AT) ma również niedobór naturalnie występującego inaktywatora czynnika chemotaktycznego. Ci dawcy w surowicy mieli ciężką rozedmę płuc. Surowica od pacjentów z klinicznie podobną chorobą płuc, ale z obecnością a1-AT w surowicy, nie wykazywała takiego niedoboru czynnika chemotaktycznego inaktywatora. Gdy normalna surowica ludzka i surowica ludzka z niedoborem A1-AT są aktywowane chemotaktycznie przez inkubację z osadem immunologicznym, generuje się zasadniczo więcej aktywności chemotaktycznej w...